Według Diagnostyczny i statystyczny podręcznik zaburzeń psychicznych (DSM-5)osoby z ASD mają:

• Trudności z komunikacją i interakcją z innymi ludźmi
• Ograniczone zainteresowania i powtarzające się zachowania
• Objawy, które ograniczają zdolność danej osoby do prawidłowego funkcjonowania w szkole, pracy i innych obszarach życia

Autyzm jest znany jako zaburzenie "spektrum", ponieważ istnieje duże zróżnicowanie w rodzaju i nasileniu objawów, których doświadczają ludzie. ASD występuje we wszystkich grupach etnicznych, rasowych i ekonomicznych. Chociaż ASD może być zaburzeniem trwającym całe życie, terapie i usługi mogą poprawić objawy i zdolność danej osoby do funkcjonowania

Komunikacja społeczna / zachowania interakcyjne mogą obejmować:

• Nawiązywanie niewielkiego lub niespójnego kontaktu wzrokowego
• Tendencja do nie patrzenia na ludzi i nie słuchania ich
• Rzadko dzieli się radością z przedmiotów lub czynności, wskazując lub pokazując rzeczy innym.
• Nie reagowanie lub powolne reagowanie na kogoś, kto woła jego imię lub na inne werbalne próby zwrócenia na siebie uwagi.
• Trudności z rozmową w tę i z powrotem
• Często mówi długo na ulubiony temat, nie zauważając, że inni nie są zainteresowani lub nie dając innym szansy na odpowiedź.
• Mimika twarzy, ruchy i gesty, które nie pasują do tego, co się mówi.
• Posiadanie nietypowego tonu głosu, który może brzmieć śpiewnie lub płasko i przypominać robota.
• Problemy ze zrozumieniem punktu widzenia innej osoby lub niezdolność do przewidywania lub rozumienia działań innych osób.

Ograniczające / powtarzające się zachowania mogą obejmować:

• Powtarzanie pewnych zachowań lub nietypowe zachowania. Na przykład powtarzanie słów lub fraz, zachowanie zwane echolalią
• Trwałe, intensywne zainteresowanie pewnymi tematami, takimi jak liczby, szczegóły lub fakty.
• Posiadanie nadmiernie skoncentrowanych zainteresowań, takich jak poruszające się przedmioty lub ich części.
• Denerwowanie się niewielkimi zmianami w rutynie
• Bycie bardziej lub mniej wrażliwym niż inne osoby na bodźce sensoryczne, takie jak światło, hałas, ubranie lub temperatura.

Osoby z ASD mogą również doświadczać problemów ze snem i drażliwości. Chociaż osoby z ASD doświadczają wielu wyzwań, mogą mieć również wiele mocnych stron, w tym:

• Zdolność do szczegółowego uczenia się i zapamiętywania informacji przez długi czas.
• Bycie silnymi wzrokowcami i słuchowcami
• Doskonałość w matematyce, naukach ścisłych, muzyce lub sztuce

Diagnozowanie zaburzeń ze spektrum autyzmu (ASD)

(Należy pamiętać, że Skylight Psychiatry obecnie zapewnia oceny diagnostyczne tylko dla dorosłych).

Lekarze diagnozują ASD na podstawie zachowania i rozwoju danej osoby. Ważne jest, aby osoby, które mają obawy, jak najszybciej szukały oceny, aby można było postawić diagnozę i rozpocząć leczenie.

Diagnoza u małych dzieci

Diagnoza u małych dzieci jest często procesem dwuetapowym.

Etap 1: Ogólne badania rozwojowe podczas badań kontrolnych dziecka

Każde dziecko powinno przechodzić badania kontrolne we wczesnych latach życia. Dodatkowe badania przesiewowe mogą być potrzebne, jeśli dziecko znajduje się w grupie wysokiego ryzyka wystąpienia ASD lub problemów rozwojowych. Do grupy wysokiego ryzyka zalicza się dzieci, które mają w rodzinie osobę z ASD, przejawiają pewne zachowania związane z ASD, mają starszych rodziców, pewne uwarunkowania genetyczne lub urodziły się z bardzo niską masą urodzeniową. Rodzice, którzy są zaniepokojeni, mogą wypełnić MCHAT online.

Doświadczenia i obawy rodziców są bardzo ważne w procesie badań przesiewowych małych dzieci. Czasami lekarz zadaje rodzicom pytania dotyczące zachowań dziecka i łączy te odpowiedzi z informacjami z narzędzi przesiewowych ASD oraz z własnymi obserwacjami dziecka.

Dzieci wykazujące problemy rozwojowe podczas tego procesu przesiewowego zostaną skierowane do drugiego etapu oceny.

Etap 2: Dodatkowa ocena

Ta druga ocena jest przeprowadzana przez zespół lekarzy i innych pracowników służby zdrowia, którzy mają doświadczenie w diagnozowaniu ASD.

W skład tego zespołu mogą wchodzić:

• Pediatra rozwojowy - lekarz posiadający specjalne przeszkolenie w zakresie rozwoju dziecka
• Psycholog dziecięcy i/lub psychiatra dziecięcy - lekarz, który przeszedł specjalistyczne szkolenie w zakresie rozwoju mózgu i zachowania.
• Neuropsycholog - lekarz, który koncentruje się na ocenie, diagnozowaniu i leczeniu zaburzeń neurologicznych, medycznych i neurorozwojowych.
• Logopeda - pracownik służby zdrowia, który przeszedł specjalne szkolenie w zakresie trudności komunikacyjnych.

Ocena może obejmować:

• Poziom poznawczy lub umiejętności myślenia
• Umiejętności językowe
• Umiejętności dostosowane do wieku, potrzebne do samodzielnego wykonywania codziennych czynności, takich jak jedzenie, ubieranie się i toaleta.

Ponieważ ASD jest złożonym zaburzeniem, które czasami występuje wraz z innymi chorobami lub zaburzeniami uczenia się, kompleksowa ocena może obejmować:

• Badania krwi
• Test słuchu

Wynikiem oceny będzie formalna diagnoza i zalecenia dotyczące leczenia.

Diagnoza u starszych dzieci i młodzieży

Objawy ASD u starszych dzieci i nastolatków uczęszczających do szkoły są często najpierw rozpoznawane przez rodziców i nauczycieli, a następnie oceniane przez szkolny zespół ds. edukacji specjalnej. Szkolny zespół może przeprowadzić wstępną ocenę, a następnie zalecić dzieciom wizytę u lekarza podstawowej opieki zdrowotnej lub lekarza specjalizującego się w ASD w celu przeprowadzenia dodatkowych badań.

Rodzice mogą porozmawiać z tymi specjalistami na temat trudności społecznych dziecka, w tym problemów z subtelną komunikacją. Te subtelne problemy komunikacyjne mogą obejmować problemy ze zrozumieniem tonu głosu, mimiki twarzy lub mowy ciała. Starsze dzieci i nastolatki mogą mieć problemy ze zrozumieniem wypowiedzi, humoru lub sarkazmu. Rodzice mogą również zauważyć, że ich dziecko ma problemy z nawiązywaniem przyjaźni z rówieśnikami.

Diagnoza u dorosłych

Diagnozowanie ASD u dorosłych jest często trudniejsze niż diagnozowanie ASD u dzieci. U dorosłych niektóre objawy ASD mogą nakładać się na objawy innych zaburzeń psychicznych, takich jak lęk lub zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD). Dlatego też przeprowadzamy ocenę stanu zdrowia psychicznego przez doświadczonego psychiatrę, aby potwierdzić diagnozę i upewnić się, że inne zaburzenia psychiczne nie powodują podobnych objawów. Ponadto można zapewnić leczenie podstawowych zaburzeń zdrowia psychicznego.

Dorośli, którzy zauważą oznaki i objawy ASD, powinni porozmawiać z lekarzem i poprosić o skierowanie na badanie w kierunku ASD. Podczas gdy testowanie pod kątem ASD u dorosłych jest stale zmieniającym się procesem, skierowania zazwyczaj pochodzą od lekarza pierwszego kontaktu lub dodatkowego zespołu zdrowia psychicznego.

Część procesu może obejmować ocenę przesiewową. Ekspert zapyta o obawy, takie jak:

• Wyzwania związane z interakcjami społecznymi i komunikacją
• Problemy sensoryczne
• Powtarzające się zachowania
• Odsetki zastrzeżone

Informacje na temat historii rozwoju osoby dorosłej pomogą w postawieniu trafnej diagnozy, więc ocena ASD może obejmować rozmowę z rodzicami lub innymi członkami rodziny.

Uzyskanie prawidłowej diagnozy ASD w wieku dorosłym może pomóc danej osobie zrozumieć wcześniejsze trudności, zidentyfikować swoje mocne strony i uzyskać odpowiedni rodzaj pomocy. Obecnie trwają badania mające na celu określenie rodzajów usług i wsparcia, które są najbardziej pomocne w poprawie funkcjonowania i integracji społecznej młodzieży i dorosłych z ASD w wieku przejściowym.

Niektóre osoby doświadczają trudności w późniejszym okresie życia, takich jak trudności w pracy, problemy małżeńskie lub problemy ze zdrowiem psychicznym.

Zmiany w diagnozowaniu ASD

W 2013 r. zmieniona wersja Diagnostyczny i statystyczny podręcznik zaburzeń psychicznych (DSM) został wydany. Ta rewizja zmieniła sposób klasyfikacji i diagnozowania autyzmu. Korzystając z poprzedniej wersji DSM, u osób można było zdiagnozować jedno z kilku odrębnych schorzeń:

• Zaburzenie autystyczne
• Zespół Aspergera
• Wszechobecne zaburzenia rozwojowe nieokreślone inaczej (PDD-NOS)

W aktualnej, poprawionej wersji DSM (DSM-5) te odrębne stany zostały połączone w jedną diagnozę zwaną "zaburzeniem ze spektrum autyzmu". Korzystając z DSM-5, na przykład osoby, u których wcześniej zdiagnozowano zespół Aspergera, byłyby teraz diagnozowane jako osoby z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Chociaż "oficjalna" diagnoza ASD uległa zmianie, nie ma nic złego w dalszym używaniu terminów takich jak zespół Aspergera do opisania siebie lub identyfikacji z grupą rówieśniczą.